Pierwszy krok pod kryptonimem : MASAŻ AJURWEDYJSKI

I. Potrzebne będą rękawice, najlepiej z grubego jedwabiu. Ale mogą też być wkładane na rękę myjki frotowe lub syntetyczne. Masaż robimy na sucho, przed prysznicem. Jest bardzo skuteczny w zwalczaniu celulitu. No i hopsia zaczynamy:
Zacznij od nóg. Masuj jednym pociągnieciem od kostki do biodra, w górę z przodu nogi i przez pośladki wracaj do stóp z tyłu. Powtórz to 15 razy. Potem zacznij masawać w górę tylną powierzchnie nóg, a wracaj w dół z przodu.

II. Połóż ręce na brzuchu: prawą na wysokościżołądka, lewą na podbrzuszu. Jednocześnie pociągnij dłońmi na zewnątrz, prawą przejedź w dół, lewą w górę, tak by zamieniły się miejscami. Zrób 15 takich ruchów.

III. Dekolt masuj poprzecznymi ruchami na zewnątrz, następnie ruchami skośnymi w kierunku szyi. Połóż prawą rękę nad prawą piersią i pociągnij wdzdłuż dekoltu i szyi w kierunku lewego ucha. Lewą ręką masuj w kierunku prawego ucha.

Drugi krok : MAGICZNE ZIARENKA (Proste sposoby na domowe pilingi)

Piling solny (radzę nie stosować przy wrażliwej skórze)
Garść soli zalej łyżką oliwy albo oleju ze słodkich migdałów. Nabieraj mieszankę na dłoń i nacieraj ciało.

Piling kawowy
Do miseczki wsyp dwie łyżeczki zmielonej kawy (lub po prostu fusy po małej czarnej) i dolej nieco mydła w płynie, żeby powstała papka. Masuj nią ciało, zawsze w kierunku serca. taki kawowy piling to niezły kop energetyczny, więc lepiej robić go rano. Po wieczornym zabiegu możesz mieć trudności z zaśnięciem.

Trzeci krok : CUDNE UDA DOMOWYM SPOSOBEM
Do zrobienia maski wygładzającej uda będziesz potrzebowała zmikronizowanych ziół, soli kamiennej lub morskiej oraz dwóch elastycznych bandaży.

I. Zmieszaj po 5 łyżek zmikronizowanego morszczynu, zmikronizowanego ziela skrzypu i zmikronizowanego kwiatu kasztanowca z dziesięcioma łyżkami sproszkowanej glinki zielonej. Rozrób mieszankę gorącą wodą na papkę.

II. Przygotuj bandaże do zawijania. Rozpuść w wodzie dwie i pół łyżki soli. Namocz w roztworze bandaże i wyciśnij tak, by pozostały wilgotne.

III. Nałóż na uda papkę z ziół i glikni. Potem zawiń je bandażami. Trzymaj maskę na nogach przez pół godziny. Następnie spłucz letnią wodą. Wmasuj balsam do ciała, najlepiej ujędrniający.

• 500g kwiatów stokrotki
• 750g cukru kryształu
• 1 cytryna
• 1 cytryna
• 3/4 litra wody

Opis:
Kwiaty sparzyć wrzątkiem, dodać pokrojoną cytrynę (ze skórką, ale bez nasion) i odstawić do następnego dnia, po czym odcedzić przez płótno. Do otrzymania w ten sposób płynu dodać cukier i gotować na wolnym ogniu, aż zgęstnieje.
Syrop ten dodaje się do herbaty przy schorzeniach górnych dróg oddechowych.

Według pradawnych wierzeń już do 21 marca czy do równonocy należało okadzić domy i zabudowania gospodarcze, oczyścić je i uwolnić od zimowych naleciałości, chorób i zagnieżdżonych od jesieni demonów. Dlatego podczas kadzenia otwierano szeroko okna, aby całe zło uleciało spod dachu razm z dymem. Nasze prababki do tego celu stosowały najczęściej lawendę, tymianek, rozmaryn i szałwię.

Równonoc – występuje dwa razy w roku – 20/21 marca (równonoc wiosenna) i 22/23 września (równonoc jesienna). W tych dniach Słońce wschodzi dokładnie na wschodzie, a zachodzi na zachodzie. W czasie równonocy dzień jest dłuższy od nocy o około 14 minut.

Ziołewe kompozycje

• Oczyszczająca i chroniąca

Najskuteczniej oczyszcza i osłania duszę oraz dom po ziemię. Silnie związana z siłami ziemi przez jałowiec dający dodatkowo poczucie stabilności. Piołunowy dym wytwarza wokół nas prawdziwie ochronny płaszcz. Pomaga mu w tym jemioła i porosty otwierające nas dodatkowo na mądrość i wiedzę. Nasiona jesionu uchronią przed negatywnymi wpływami, dzięgiel przywróci łączność z przodkami, a żywica, szałwia i piołun oczyszczą atmosferę po zimie.

• Przywołująca siły wiosny

Snujący się wolno dymek zapowiada nowy początek oraz jasność i aktywność umysłu. Ożywia i oczyszcza jednocześnie. Energetycznie działa tak silnie jak świeży wiosenny wiatr. Oczyszcza dokładnie naszą aurę, skutecznie okadza też cały dom. Rozmaryn energetyzuje, róża otwiera serce, lawenda odradza i oczyszcza.

• Zwój miłości i harmonii

Stwarza wiosenną atmosferę pełną przyjaźni, miłości i otwiera duszę. Róża przywraca utraconą harmonię uczuć i przygotowyje serce do przyjęcia nowej miłości, mak uspokaja, lawenda i szałwia oczyszczają z zimowych złogów i dają jasnośc umysłu.

• Zwój oczyszczający i ochraniający

Jego dym oczyszcza i buduje atmosferę bezpieczeństwa, jałowiec wzmacnia związek z siłami ziemi i odradzającym się w niej życiem po zimowym śnie. Szałwia skutecznie oczyszcza, a bylica chroni.

Kadzić możemy za pomocą ziół z przydomowego ogródka, bądź wykorzystując gotowe kadzidełka najlepiej ze sklepów indyjskich. Osobiście uważam, że kadzić można cały czas, ponieważ działa to oczyszczająco na ciało i duszę każdego dnia, a nie tylko od święta, wszystko zależy od upodobania. Są przeróżne rodzaje i niezliczone ilości zapachów i kompozycji. Ale to już temat na kolejne spotkanie.
J.

Odwary – to również popularna forma przygotowywania ziół. Odpowiednią ilość surowca bo uprzednim rozdrobnieniu zalewamy wodą i podgrzewamy aż do wrzenia, a następnie gotujemy przez kilka (3-5) minut. W przypadku roślin zawierających trudno rozpuszczalne substancje czas gotowania należy wydłużyć do 10 i więcej minut. Odstawiamy odwar na kilkanaście minut i po przecedzeniu możemy spożywać. Odwary podobnie jak napary powinny być użyte w tym samym dniu.

Maceraty – są to wodne wyciągi na zimno. Rozdrobniony surowiec należy zalać odpowiednią ilością zimnej wody i odstawić na kilka godzin w pomieszczeniu o temperaturze pokojowej. Następnie przecedzić i wypić w ciągu tego samego dnia, bowiem trwałość tych wyciągów jest stosunkowo mała. W przypadku twardych i trudno pęczniejących surowców korzystne jest krótkotrwałe ich podgrzanie.

Nalewki – są alkoholowymi wyciągami z wysuszonych surowców. Zioła należy zalać rozcieńczonym do 70° spirytusem (70°- przyjęto procent objętościowy). Po kilku dniach wyciąg taki nadaje się do spożycia, zwykle w ilości kilkunastu kropli na kieliszek wody 2-3 razy dziennie. W przypadku stosowania tych wyciągów zewnętrznie, np. do okładów czy płukania śluzówek, należy je rozcieńczać odpowiednią ilością wody.

Inną postacią wyciągów alkoholowych są stabilizowane alkoholem wyciągi ze świeżych roślin. Uzyskuje się je przez zalanie rozdrobnionego surowca roślinnego lub soków tych roślin gorącym alkoholem, który unieczynnia enzymy rozkładające substancje bo czynne zawarte w tym zielu.

Syropy- to wyciągi z suszonych lub świeżych ziół gotowanych w roztworze cukru aż do zgęstnienia.

Soki - wyciskane przy pomocy np. sokowirówki mogą być spożywane same, a także z miodem, cukrem, dżemem, dodawane do galaretek, kisieli, napojów lub stabilizowane alkoholem.

Sałatki – wiele roślin leczniczych może być spożywanych w postaci sałatek. Pamiętać trzeba zawsze o wcześniejszym ich umyciu.

Olejki - trudno jest uzyskać w warunkach domowych olejki eteryczne z ziół: bo otrzymujemy je metodami laboratoryjnymi i przemysłowymi przez destylację parą wodną. Olejki te możemy kupić w aptekach, wchodzą one w skład wielu leków ziołowych i produktów spożywczych.

Opisy właściwości roślin leczniczych mają charakter tylko informacyjny.
W sprawie stosowania poszczególnych roślin leczniczych, proszę konsultować się z lekarzem farmakologii, farmaceutą lub innymi.

W związku z postępującym zanieczyszczeniem atmosfery pyłami i truciznami przemysłowymi, które przenoszone są na znaczne odległości od miejsc emisji, trzeba stanowczo przestrzegać, aby wszystkie surowce lecznicze po zbiorze umyć dokładnie pod bieżącą wodą, a dopiero potem suszyć i przygotowywać z nich leki. Surowce zbierane w sąsiedztwie dróg samochodowych, fabryk chemicznych itp. w ogóle nie nadają się do spożycia.

Ważną sprawą jest pora zbioru roślin. Niestety, wszystkie kalendarze zbioru ziół podają jedynie w przybliżeniu najwłaściwszy dla danej strefy klimatycznej okres zbioru. Kwitnięcie i dojrzewanie poszczególnych roślin może być niezgodne z kalendarzem, ale zgodne z cyklem rozwoju rośliny w danych warunkach i w danym miejscu, dlatego przy zbiorze powinniśmy kierować się przede wszystkim własnymi obserwacjami.

Liście – zbieramy dobrze wyrośnięte, zdrowe, bez zanieczyszczeń pasożytami, tuż przed kwitnięciem, wtedy bowiem zawierają najwięcej czynnych substancji leczniczych.

Ziele – zbieramy w okresie pełnego kwitnienia, ścinając kwitnące pędy długości 15-30 cm razem z kwiatami. Łodyg zdrewniałych nie ścinać.

Kwiaty – zbierać należy na początku kwitnienia, najczęściej same tylko korony kwiatowe. Czynność ta wymaga delikatności, bowiem zgniecione kwiaty łatwo ciemnieją i tracą swoje właściwości.

Owoce – zbieramy na początku dojrzewania.

Nasiona – należy wydobywać z dojrzałych owoców.

Korę – zdejmuje się wczesną wiosną lub późną jesienią, z 2-3-letnich pędów drzew wycinanych o tej porze roku; nigdy nie należy zdejmować kory z drzew rosnących.

Korzenie, kłącza – wykopuje się późną jesienią lub wczesną wiosną. Ponieważ wiele roślin zawiera substancje trujące, ludzie którzy je zbierają lub przetwarzają powinni o tym pamiętać i stosować rękawice ochronne (np. przy zbiorze glistnika, którego sok ma silne działanie trujące, czy ruty, która może uczulać). Po zbiorze należy starannie umyć ręce, aby nie przenieść do ust czy oczu trujących substancji.

Jednym z podstawowych sposobów konserwacji ziół jest suszenie. W większości przypadków powinno się odbywać w miejscach ocienionych, przewiewnych. Przy suszeniu w suszarniach temperatura nie powinna przekraczać 60° C, gdyż w wyższej temperaturze ulegają zniszczeniu m.in. lotne związki, np. olejki eteryczne, białka m.in. enzymów. Zbieranych ziół nie należy ugniatać, bo uwolnione enzymy powodować będą rozkład czynnych substancji. Do suszenia zioła należy rozkładać cienką warstwą, co nie tylko przyspiesza proces suszenia, ale zapobiega także zaparzeniu roślin.

Wysuszone zioła należy przechowywać w szczelnych pudełkach, chroniąc przed wilgocią i światłem. Zioła w zasadzie należy zbierać i konserwować na okres jednego roku, a najwyżej dwóch lat. Dłuższe przechowywanie powoduje znaczne zmniejszenie ilości substancji leczniczych. Zioła można również konserwować alkoholem lub robić z nich wyciągi olejowe.

Jest to roślina zielna, trwała, od 10-40 cm wysokości. Posiada lancetowate lub jajowate liście, które są silnie unerwione i zebrane w rozetę. Kwiatki zebrane w krótsze lub dłuższe kłoski, brudnobiałe lub jasnobrązowe, osadzone u szczytu łodygi. Liście o smaku gorzkawym i ściągającym.

Główne związki, ich właściwości i zastosowanie

Liście babki zawierają: garbniki i flawonoidy, kwas askorbinowy, witaminy, sole mineralne a zwłaszcza żelazo, potas, wapń, cynk i inne składniki. Ich surowiec, zwłaszcza lancetowatej, stosuje się najczęściej w postaci naparu przy nieżycie żołądka i jelit oraz skąpym wydzielaniu kwasu solnego lub w ogóle jego braku w przewodzie pokarmowym. Liście babki działają powlekająco i wykrztuśnie, dlatego często wchodzą w skład mieszanek ziołowych przy schorzeniach układu oddechowego, zwłaszcza przy suchym kaszlu u palaczy, przy chrypce, a także przy wrzodach żołądka jako lek osłaniający.

Przepisy:

1. Napar: 1,5 łyżki suszu liści babki zalać 1,5 szklanki wrzątku i odstawić pod przykryciem na 15-20 min. do naciągnięcia. Następnie odcedzić i pić małymi porcjami w ciągu dnia.

2. Dla oczyszczenia krwi i uzupełnienia organizmu w brakujące sole mineralne i witaminy, stosuje się tzw. „kurację wiosenną”. Świeże, soczyste liście babki (1/l), niekwitnące końce pokrzywy (1/4), liście mniszka lekarskiego lub krwawnika albo mięty (1/4) starannie wymyć w gorącej wodzie, posiekać, przyprawić majonezem, śmietaną lub olejem. Spożywać jako sałatkę.

3. Z liści babki można też sporządzić sok, spożywany z dodatkiem miodu, majonezu lub śmietany. Sok z liści babki lub całego zespołu ziół sporządza się przepuszczając starannie wymyty surowiec przez maszynkę do mielenia, następnie przeciska się miazgę przez rzadkie lniane płótno. Jeśli sok ma służyć także dla celów leczniczych układu oddechowego, trawiennego i innych, dodaje się miodu i zagotowuje. Zbierającą się na powierzchni piankę należy zebrać i odrzucić. Uzyskany eliksir wlać do butelki, dolewając mały kieliszek spirytusu (dla zabezpieczenia przed psuciem), szczelnie zakorkować i odstawić do ciemnego i chłodnego miejsca. Przed użyciem zmieszać w połowie z ciepłą wodą.

4. Liście babki lancetowatej lub szerokolistnej stosuje się także zewnętrznie przy ukłuciach przez pszczoły, osy, komary lub inne owady pocierając zmiażdżonym liściem miejsca ukłute albo też sporządza się okład ze zmiażdżonych liści, przeciwdziałający obrzękom i uśmierzający ból.

5. Na bolesne, zapalone i trudno gojące się rany, wrzody, czyraki itp. przykłada się starannie wymyte gorącą wodą i ostudzone liście babki lub miazgę zmieniając okład co jakiś czas. Usuwamy w ten sposób zarazem nieczystości i obniżamy gorączkę chorego miejsca. Należy zauważyć, że liście babki wąskolistnej mają substancje aktywne bardziej zgęszczone i skuteczniejsze od liści babki zwyczajnej szerokolistnej. W braku świeżych liści babki stosuje się także do okładów odwar z tym samym skutkiem. Nasiona babki są także przysmakiem dla ptaków.

• pół laski cynamonu
• kilkanaście goździków
• łyżeczkę imbiru
• pół łyżecki wanili
• utartą suszoną skórkę z jednej pomarańczy i jednej cytryny

Opis:
Zalej wszystko trzema sklankami zimnej wody, zagotuj i przez pół godziny trzymaj na bardzo małym ogniu. Potem odcedź, wlej do wanny z gorącą wodą i mocz się przez 20 minut.

Ta wonna kąpiel również pielęgnuje skórę, lagodząc jej podrażnienia. Kiedyś mogła sobie na nią pozwolić jedynie bogata arystokracja, bo przyprawy korzenne były drogie. Dziś niemal wszystkich na to stać, wieć od czasu do czasu każdy może się poczuć… arystokratycznie.

Na rozbudzenie miłości sposób pierwszy

Stół przykryj obrusem, zapal świecę, połóż na obrusie gałązkę lawendy lub też postaw naczynko z olejkiem lawendowym czy przygotowaną przez siebie mieszanką zapachową, przygotuj lusterko. Rozbierz się do naga, rozpuść włosy. Do prawej ręki weź kubek mleka, do lewej – łyżkę miodu. Miód zjedz, przeczytaj zaklęcie:
„Matka mnie urodziła. Pszczoła miód przyniosła. Krowa mleko dała. Jak miód jest słodki, tak niech stanę się słudze Bożemu (imię) słodka. Jak człowiek nie może żyć bez mleka, tak niech sługa Boży (imię) nie może beze mnie ani żyć, ani być. Słowo – zamek, klucz – język. Amen.”
Wypij mleko, patrząc przy tym w lustro. Następnie wypowiedz to samo zaklęcie jeszcze raz.

Sposób drugi

Stół przykryj obrusem. Przygotuj lawendę lub mieszankę zapachową. O północy postaw na stole fotografię ukochanego, za nią umieść cienką świecę cerkiewną. Na białej kartce papieru, przy świetle świecy, napisz atramentem słowa: „Położę się ja, służebnica Boża (imię), pomodliwszy się, na cztery strony świata przeżegnawszy się. Nie będę spać do świtu, do ranka nie zmrużę oczu, a będę smucić się i tęsknić za sługą Bożym (imię). Ty, smutku mój, idź ku mojemu wybrańcowi, stań u jego wezgłowia, wyszepcz mu słowa miłosne, aby myślał tylko o mnie i we śnie, i na jawie. Podsuń mu tylko jedno marzenie – jak pieścić i obejmować służebnicę Bożą (imię), jak myśleć o niej w nocy – północy, podczas dnia – południa, w każdej godzinie i każdej minucie!”
Kartkę zapal od płomienia świecy, przesuń ją nad fotografią i powiedz głośno:
„Co nad głową przejdzie – niech w głowę wejdzie. Jak za plecami się zapali – tak serce gorące sługi Bożego (imię) się rozpali.”
Popiół ze spalonej kartki rozsyp na wietrze. Fotografię włóż pod poduszkę, wizerunkiem do dołu, a rano sprzątnij ją tak, żeby nikt nie widział, i nie patrz na nią przez siedem dni. (Ten ostatni warunek może być trudny do spełnienia – jest jednak konieczny!)

Na umocnienie miłości sposób pierwszy

A jeśli walentynkowy wieczór zamierzasz spędzić wraz z ukochanym? Cóż, oznacza to, że magia miłosna nie jest już Wam do niczego potrzebna. Chyba że chcesz umocnić uczucie ukochanego do Ciebie. Możesz wówczas spróbować zrobić to w następujący sposób.
Podczas tańca przytul się do swojego partnera i patrząc mu głęboko w oczy, wypowiedz trzykrotnie słowa: „Adam i Ewa zgrzeszyli, dzieci spłodzili, bo nawzajem się kochali. Tak i ty będziesz mnie kochał. Amen”.

Sposób drugi

Możesz też zaczarować wino lub koktajl, którym poczęstujesz lubego. Nad trunkiem wypowiedz zaklęcie: „Anioły niebieskie, siły nieziemskie. Przywołuję was na pomoc, proszę was o siłę nieludzką, czary nieziemskie, żebym mogła ja, służebnica Boża (imię), tak związać swoimi więzami sługę Bożego (imię), aby nie mógł ich zerwać na wieki wieków, ni nocą, ni dniem, ni cichym wieczorem, ni jasnym rankiem. A jak ten trunek rozleje się po wszystkich jego żyłach, rozpali całą jego krew, tak niech się rozleje po wszystkich żyłach i tętnicach sługi Bożego (imię) namiętność jego ku służebnicy Bożej (imię), aby rozpalała się miłość jego ku mnie z każdym dniem coraz silniej, coraz goręcej, aby upajała go namiętność ku mnie, jak upaja go to wino”.
Podając ukochanemu kieliszek, patrz mu głęboko i uważnie w oczy, starając się też dotykać rękami jego rąk.
Przekaż mu wzrokiem, dotykiem i głosem siłę swojego uczucia, całą moc swojej namiętności. Niech gorąca fala Twoich uczuć poruszy go, zaczaruje i zauroczy.

Artykuł pochodzi z czasopisma „Gwiazdy mówią” (nr 07/2003)

• 1 gałka musztatałowa
• 5 łyżek rozmarynu
• 3 łyżki oregano
• 5 łyżek mięty
• 2 gałązki jałowca
• 4 goździki

Opis:
Rozdrobnij skłądniki, zmieszaj i gotuj 10 minut. Następnie przecedź przez sito. Do kąpieli użyj 2 kubki wywaru.

Ciekawostka:
Autorem tego przepisu jest lekarz francuski Jean Valnet, który rozsławił aromaterapię w Europie.